Stefan Ficner
Urodził się w 1952 roku. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (dzisiaj Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu). Studia ukończył w 1981 roku dyplomem w Pracowni Litografii pod kierunkiem profesora Lucjana Mianowskiego i Pracowni Plakatu profesora Waldemara Świerzego.
Jest profesorem w macierzystej uczelni, prowadzi Pracownię Litografii. Uprawia litografię w oparciu o tradycyjny warsztat, używając jako matryc kamieni litograficznych. W latach 1983–1990 prowadził niekomercyjną Galerię Wielka 19 w Poznaniu, gdzie zorganizował około 200 wystaw artystom z Polski i ze świata. W latach 1991—2005 prowadził Pracownię Litografii w Instytucie Wychowania Plastycznego WSP (obecnie Instytut Sztuk Wizualnych Uniwersytetu Zielonogórskiego). Jest współtwórcą Biennale Grafiki Studenckiej (od 1997 roku) najdłużej funkcjonującego konkursu uczelni artystycznych. Jest pomysłodawcą i redaktorem książki „Podręcznik Warsztatowy. Grafika Artystyczna” i autorem zamieszczonego tam rozdziału o litografii (ASP Poznań, 2007).
Był stypendystą Foundation pour une Entraide Intellectuelle Europeene (1988); otrzymał Nagrodę Ministra Kultury I Sztuki I-go stopnia (1990) i Medal Sztuki Miasta Poznania (1991). Prace w kolekcjach w polsce i na świecie.
Przez całe twórcze życie zajmuje się grafiką artystyczną.
Hołobutów XXX (2024)
Technika: cynkografia, litografia
Wymiary: 70×100 cm
Rok powstania: 2024
Prezentacja pracy odbyła się w ramach wystawy ŻYCIA RÓWNOLEGŁE (Miejskie Galerie UAP, Nowa Scena UAP w Poznaniu), będącej częścią międzynarodowego projektu M. Zancanellego, poświęconego analogiom w kulturze i europejskiemu dziedzictwu. Miejskie Galerie UAP współprowadzone są z miastem Poznań od 2016 r., przy wsparciu NCK, MKiDN, realizując autorski program wystawienniczy.
Grafika ukazuje czarno-białe zdjęcie dwóch postaci w lesie, mierzących do siebie z pistoletów. Czerwone i niebieskie łuki oraz strzałki przecinające kompozycję nadają scenie napięcie i symboliczny wymiar. Zestawienie archiwalnej fotografii z graficzną interwencją podkreśla dramatyzm chwili i absurd przemocy, wpisany w cykliczność historii. Seria „Hołobutów” oparta jest na rodzinnych negatywach z lat 1930–1939, ukazujących życie w okolicach Stryja (dzisiejsza Zach. Ukraina). Artysta, patrząc przez pryzmat wojennych losów rodziny, prowadzi intymny dialog z przeszłością. Ingerując w zdjęcia z pozycji „człowieka, który wie”, próbuje zatrzymać świat sprzed katastrofy i nadać mu ciągłość. W sielskich kadrach ujawnia się niepokój lat 30. – mundury, broń, pozowanie mężczyzn przeczuwających wojnę.
Hołobutów XXVII (2023)
Technika: cynkografia, litografia
Wymiary: 70×100 cm
Rok powstania: 2023
Praca po raz pierwszy upubliczniona w ramach wystawy zbiorowej Grupy 404 „Pocztówka z Prowincji” w Galerii BWA w Zielonej Górze w 2025 roku.
Grafika ukazuje czarno-białe zdjęcie trzech osób stojących w swobodnych pozach na tle drzew. Na obraz nałożono komiksowe dymki z napisem ANI DNIA BEZ KRESKI, obrysowanym czerwienią. Interwencja artysty nadaje scenie ironiczny i autoironiczny charakter – archiwalne, sielskie ujęcie staje się współczesnym komentarzem o potrzebie codziennego tworzenia i wytrwałości w pracy twórczej. Praca pochodzi z serii HOŁOBUTÓW, opartej na rodzinnych negatywach z lat 1930–1939. To refleksja nad pamięcią i przemijaniem, w której autor, ingerując w dawne zdjęcia, tworzy pomost między przeszłością a teraźniejszością.
