Michał Tatarkiewcz
Kierownik Studiów Podyplomowych na Wydziale Grafiki Artystycznej na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu oraz adiunkt w IV Pracowni Grafiki – Litografia i Druk Offsetowy. Laureat licznych nagród i wyróżnień m.in.: złoty medal w kategorii żart i satyra na Międzynarodowej Wystawie Satyrykon w Legnicy (2023); wyróżnienie za plakat na Taiwan International Graphic Award (TIGDA), (2023); Grand Prix na Biennale Plakatu Polskiego w Katowicach (2013); 3. miejsce za plakat na Międzynarodowym Biennale Plakatu „BICeBe” w Boliwii (2013).
Cyrk (2026)
Technika: druk cyfrowy
Rok powstania: 2026
Mniejsze zło (2025)
Technika: rysunek satyryczny, druk cyfrowy
Wymiary: A3
Rok powstania: 2025
Międzynarodowa Wystawa ,,SATYRYKON”
Miejsce prezentacji: Muzeum Miedzi, Legnica
Rysunek przedstawia matrioszkę z wizerunkiem Baszara al-Asada na tle syryjskiej flagi, osadzoną w większej figurze, z której widoczna jest jedynie dolna część — dłonie w charakterystycznym geście Władimira Putina. Ten z pozoru prosty zabieg wizualny funkcjonuje jako nośnik wielowarstwowej metafory politycznej. Konstrukcja matrioszki od lat stanowi symbol zależności, ukrytych tożsamości i wpływów, a w tym przypadku została wykorzystana jako sugestywna forma komentarza wobec geopolitycznych relacji i wpływów w Syrii. Rysunek operuje oszczędnym językiem graficznym, w którym forma i kolor wzmacniają wymowę symboliczno-polityczną, zachęcając odbiorcę do refleksji nad mechanizmami władzy i współczesnych konfliktów.
Ławeczka (2025)
Technika: obiekt malarski, akryl na płycie MDF
Wymiary: 70×86 cm
Rok powstania: 2025
Wystawa zbiorowa Grupy 404 ,,Pocztówka z prowincji”.
Teksty do wystawy: M.Kurak, K.Piskorz
Miejsce prezentacji: Galeria BWA w Zielonej Górze
Praca symbolizuje nostalgiczne wyobrażenie prowincji jako spokojnego miejsca, gdzie charakterystycznymi elementami są zaniedbane przystanki i ławki przed domami. Jednak rzeczywistość często odbiega od tego idealizowanego obrazu. Stąd też obiekt oszukuje widza iluzją prawdziwej ławeczki. Wystawa bada rolę relacji między jednostką, przestrzenią i władzą. Istotnym elementem wystawy był koncept aranżacyjny związany z pokazywaniem prac w specjalnie zaprojektowanych, białych ekspozytorach nawiązujących do struktury panoptykonu. Autorzy prezentowanych prac oddali głos peryferiom, czyniąc ze sztuki platformę dla interakcji społecznych. Wbrew stereotypom, prowincja ukazana została nie jako odcięta od świata przestrzeń stagnacji, lecz jako obszar lokalnych reinterpretacji procesów globalnych, laboratorium społecznych przemian.
Let’s dance I (2024)
Technika: litografia
Wymiary: 70×100 cm
Rok powstania: 2024
Litografie Let’s dance poruszają temat uśmierzania bólu, zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Ironiczny taniec śmierci (danse macabre) staje się pretekstem do refleksji nad kondycją współczesnego świata. Fentanyl, bardzo silny lek przeciwbólowy dostępny na receptę, łatwo i silnie uzależnia, a w połączeniu z innymi substancjami (np. ksylazyną) prowadzi do głębokiego otępienia, potocznie określanego mianem „stanu zombie”, które często kończy się zgonem.
Let’s dance II (2024)
Technika: litografia
Wymiary: 70×100 cm
Rok powstania: 2024
Litografie Let’s dance poruszają temat uśmierzania bólu, zarówno fizycznego, jak i psychicznego. Ironiczny taniec śmierci (danse macabre) staje się pretekstem do refleksji nad kondycją współczesnego świata. Fentanyl, bardzo silny lek przeciwbólowy dostępny na receptę, łatwo i silnie uzależnia, a w połączeniu z innymi substancjami (np. ksylazyną) prowadzi do głębokiego otępienia, potocznie określanego mianem „stanu zombie”, które często kończy się zgonem.
Relocation #1 (2024)
Technika: akryl na MDF
Wymiary: 168×190 cm
Rok powstania: 2024
Relokacja opowiada o wędrówce rzeczy i zmianie ich znaczeń po wytrąceniu z pierwotnych kontekstów. Przemieszczenie obnaża kruchość ich statusu: coś, co w jednym miejscu wydaje się bezwartościowe, w innym zyskuje rangę „skarbu”. Porzucane, odzyskiwane i relokowane obiekty stają się świadectwem cyklu przyspieszonego zużycia i szybkiej utraty znaczeń. Porzucenie nie zawsze oznacza koniec – czasem jest początkiem nowej opowieści. Malarskie przedstawienie zatrzymuje ruch przedmiotu, nadając mu nową tożsamość i prowokując refleksję nad jego wartością, przywiązaniem i ulotnością.
Hipokryzja (2021)
Technika: rysunek satyryczny, druk cyfrowy
Wymiary: A3
Rok powstania: 2021
Rok upublicznienia: 2023 na Międzynarodowej Wystawie SATYRYKON-Legnica 2023
Praca przedstawia klęczącego księdza pogrążonego w modlitwie, ubranego w kolorowe, tęczowe skarpetki. Realizacja stanowi satyryczny komentarz oraz krytykę zjawiska hipokryzji w Kościele katolickim, wykorzystując ironię i kontrast wizualny jako główne środki wyrazu artystycznego. Zastosowany oszczędny język graficzny skłania odbiorcę do refleksji nad sprzecznościami obecnymi w obrębie instytucji religijnych oraz obowiązujących norm moralnych i społecznych. Praca prowokuje refleksję nad mechanizmami funkcjonowania autorytetów moralnych oraz nad sprzecznościami wpisanymi w normy i postawy kształtujące współczesny dyskurs społeczny.
