Międzynarodowe Biennale Grafiki Artystycznej to cykliczny konkurs artystyczny poświęcony współczesnej grafice artystycznej, organizowany od 1999. Początkowo funkcjonowało jako przegląd prac studenckich, następnie przekształciło się w międzynarodowe wydarzenie artystyczne o poszerzonej formule programowej. Organizatorem biennale jest Wydział Grafiki Artystycznej Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu.
W 1999 z inicjatywy prof. Stefana Ficnera zostało powołane w Poznaniu Biennale Grafiki Studenckiej w Poznaniu. Forma cyklicznego konkursu w swoim założeniu służyła prezentacji postaw graficznych młodego pokolenia, wywodzącego się z różnych uczelni akademickich w Polsce. Każdej kolejnej edycji towarzyszyła wystawa prac graficznych zakwalifikowanych do konkursu, prezentowanych w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu oraz katalog dokumentujący wystawę.
W początkowym okresie biennale pełniło ważną funkcję integracyjną środowiska akademickiego, stając się forum wymiany doświadczeń dotyczących kształcenia artystycznego oraz nowych rozwiązań technologicznych i warsztatowych w grafice. Biennale Grafiki Studenckiej od 11. edycji, tj. od 2019, za sprawą nowego kuratora, Macieja Kuraka, zaczęło ewoluować w kierunku przeglądu sztuki związanego z grafiką artystyczną. Pierwsza wprowadzona zmiana wiązała się z dodaniem tytułu do wystawy pokonkursowej. W kolejnych edycjach następowała zmiana składu jury, do którego zapraszani byli już nie tylko nauczyciele akademiccy, ale także ważni krytycy i teoretycy sztuki. Zmiany dotyczyły również aranżacji wystawy pokonkursowej – od 12. edycji do współpracy z kuratorem zapraszany był aranżer. Od 13. edycji pojawił się temat, do którego artyści biorący udział w konkursie realizowali bądź przedstawiali swoje prace artystyczne. Postępował również proces umiędzynarodowienia – 13. edycja dedykowana była artystom z Polski i Ukrainy, a w 14. edycji otwarto formułę konkursu dla artystów z całego świata. Towarzyszył temu proces umożliwiający udział twórców niezwiązanych wyłącznie z uczelniami artystycznymi.
Całość wprowadzanych zmian miała służyć przekształceniu konkursu akademickiego w projekt artystyczny. Wiązało się to ze zmianami strukturalnymi, umożliwiającymi większe ogniskowanie się na zagadnieniach współczesnej rzeczywistości społecznej, ujmowanych w konkretnie zakreślonych tematycznie obszarach podejmowanych w kolejnych edycjach. Biennale zaczęto traktować jako potencjał umożliwiający tworzenie platformy dyskursu odnoszącej się do zagadnień dzisiejszego funkcjonowania społeczeństwa. Łączyło się to z prowadzeniem równoległej dyskusji na temat samej sztuki – wprowadzania nowych sposobów artykulacji oraz włączania w jej obszar wszelkich postaw twórczych, pozwalających kształtować sztukę tak, by lepiej odzwierciedlała istotę współczesnych zjawisk społecznych. Poczynione zmiany miały przyczynić się do sytuowania działań grafiki artystycznej w kooperacji z innymi dziedzinami zaangażowanymi w proces tworzenia krytycznego stosunku do codzienności i bieżących przemian funkcjonowania człowieka i społeczeństwa. Tym samym postawy partycypacji i antycypacji stały się istotnymi elementami współkształtującymi Międzynarodowe Biennale Grafiki Artystycznej. Ważną rolę w całym procesie dokonujących się zmian formuły biennale odgrywa nie tylko stymulowanie wydarzeń mu towarzyszących (warsztatów, wystaw, konferencji), ale także tworzenie współpracy i pola dyskusyjnego związanego z możliwościami, jakie daje twórcze działanie wpisujące się w przekaz medialny (grafika artystyczna) w świecie postdyscyplinarnym i postartystycznym.
Maciej Kurak