Grafika artystyczna

Do grafiki artystycznej zalicza się do niej wszelkie formy aktywności twórczej wchodzące w relacje z powszechnym społecznie ukształtowanym językiem wizualnym. Obszar grafiki artystycznej obejmuje wszelkie formy druku (m.in. offset, ksero, druk cyfrowy) włącznie z klasycznymi technikami graficznymi (m.in. drzeworyt, linoryt, litografia, techniki metalowe, serigrafia), a także działania wykorzystujące współczesne nośniki informacyjne (m.in. prasa, książki, internet, telewizja, ekrany zewnętrzne). Grafika artystyczna to aktywność związana z językiem graficznym polegającym na stosowaniu uproszczeń, syntezy, kondensacji. Wykorzystuje komunikację wizualną – przyjęte i powszechnie zrozumiałe treści wizualne – do tworzenia nowych form wypowiedzi twórczej. Stąd prace w ramach tego typu grafiki to m.in. interwencje w przestrzeni miejskiej, art. internet, szablony, techniki kolażowe, zapisy archiwalne, instalacje graficzne, akcje na bilbordach, komentarze na istniejących nośnikach informacji, ulotki, plakaty autorskie, jak również prace graficzne na różnych podłożach (np. na papierze czy płótnie). 


Przyjmując powyższą definicję jako wykładnik, likwiduje się sztywne podziały dziedzin wyznaczające miejsce dla grafiki artystycznej na polu sztuki. W tej sytuacji, kryterium związane z użytecznością odpowiedzialne za oddzielanie sztuk projektowych od sztuk pięknych traci na ważności. Dawniej grafika prowadziła rozważania nad matrycą jako najistotniejszym elementem procesu tworzenia. Obecnie jednak najważniejszą cechą grafiki jest jej historyczne tło. Rozpoczynając analizę od prehistorycznych śladów twórczości poprzez uczestnictwo w konstruowaniu komunikatu wizualnego (ilustracje książkowe, druki akcydensowe, powielane obrazy), widać, że grafika bezpośrednio związana jest z przekazem medialnym umożliwiającym szerokie rozpowszechnianie wypowiedzi twórczej. Bliska jest więc codzienności. Wchodzi w relacje z kulturą powszechną, ale znacząco odróżnia się od komunikacji wizualnej. Artyści graficy zajmują się tworzeniem nowych sposobów konstruowania przekazu, biorąc tym samym udział w wyznaczaniu alternatywnych wzorców kultury. Grafika staje się postartyczną wypowiedzią, włączającą różne aspekty życia w proces twórczy. Sześcioletni projekt Bunt. Nowe ekspresje wychodzi od analizy procesu twórczego likwidującego podział na praktykę i refleksję. Stanowi znaczeniową ramę wyznaczającą charakter i specyfikę praktyk artystycznych, mających wpływ na kształt kultury i życia.